Juniperus rigida

November 1999

This needle juniper has everything that's needed to become a fine specimen, but has been neglected badly.

The old wiring has to be removed patiently from between the compact growth. The old needles also have to be removed to allow more ligth into the tree, otherwise most of the needed inner structure will die back.

Alltogether, I needed 3 days to fulfill this first operation.

December 1999

The tree looks a lot lighter after new wiring is applied.

June 2000

New growth can be seen, but not enough to begin further styling. The tree needed more time to recover from the wild state it was in a year ago.

September 2000

This looks better, but still not good enough. Only one pinching was possible this year.

February 2001

The tree has been rewired and old needles removed once again.

Only the small twigs need wiring; the larger branches have their final position.

November 2001

The tree has now recovered completely and has rewarded me with plenty of new growth. Pinching was necessary during the whole summer and even now, the foliage starts to grow too dense in some spots. Wiring has been removed.

Next month, the overall shape of the tree will be refined once more.

January 2002

The tree has been rewired and... the rear became the new new front of the tree.

The live bark, visible from this angle increases the potential of the tree for the future.

March 2002 - July 2003

And then... disaster struck. Not one bud is opening in spring 2002 and needles are turning brown...
Careful inspection shows that the akadama underneath the good top layer is completely reduced to dust and that the tree has not been repotted for a very long time, nor in Japan, nor by myself. An emergency repotting has been done in March 2002, revealing another disaster: No roots have been removed from the parts of the tree that was extensively made into shari. and root rot has developed!

After removing the rotten roots, there is nothing else to do than to wait. And waiting can be an eternity when nothing happens... Summer 2002 has passed without any new live developing in the tree, whitch continues to lose branches. Spring 2003 follows without any more success.

July 2003

I put the tree in the polytunnel I just finished for winter protection purposes, when a violent hailstorm hit the garden.

Discouraged and thinking the tree dead, I did not bring it back outside despite the summer heat. It spent the rest of the summer inside the tunnel, alone with a ficus which likes the 50°C+ temperatures very much!

And the improbable occurs: one evening a new bunch of needles - one only - appears, followed a few day later by another one. With new hope, I continued watering the tree, deciding to let the tree grow unhindered during the necessary years for it to regain strength.

April - May 2004

The tree has completely lost it's former beauty and it will take years for it to be reshaped. But the main thing is that more and more new needles and shoots appear on several branches.

Only one sap vein is feeding the tree from now.

August 2005

The tree once again shows vigorous growth. A first rough trimming and wiring allows the light to penetrate deep into the foliage. This is necessary to preserve the young but still feeble new twigs inside. September 2006

A new branch selection has been done preliminary to a reshaping during next winter.

Most of the long branches that are visible in the picture will only be used to activate the sapstream for the interior vegetation which will be used for the final project.

March 2008

The tree is has now resumed it's normal strength and has produced a lot of new useful shoots during the two years it was allowed to grow untouched.

One more year without pruning will ensure that the shoots will be strong enough to support the necessary foliage.

Only then will severe cutting back be done before reshaping the tree.

To be continued...

November 1999

Deze juniperus heeft alles om een prachtexemplaar te worden, maar werd in zijn geboorteland fel verwaarloosd alvorens zijn lange reis naar België aan te vatten.

De oude bedrading moet voorzichting van tussen het dikke loof worden verwijderd. Dan weet je direct waarom dit een "rigida" wordt genoemd! Oude nalden worden uitgedund om meer licht in de kruin te laten dringen.

Alles bij elkaar nam de ganse operatie 3 dagen in beslag.

December 1999

De boom ziet er luchtiger uit nadat opnieuw werd bedraad.

Juni 2000

Nieuwe groei is zichtbaar, maar dit volstaat niet om verdere opbouw aan te vatten. De boom heeft meer tijd nodig om zich te herstellen van zijn verwilderde staat van vorig jaar.

September 2000

Dit ziet er al beter uit, maar toch is het nog niet voldoende. EEn enkele plukbeurt was slechts mogelijk dit jaar.

Februari 2001

Nieuwe bedrading en dunne van oude naalden.

Enkel de fijnere twijgjes hadden nog draad nodig.

November 2001

De boom is nu volledig hersteld zoals blijkt uit her overvloedig nieuwe loof dat zich ontwikkelde. Zels met regelmatig plukken van nieuwe scheuten beginnen sommige gedeeltes té vol te worden. De foto toont de boom na verwijdering van de bedrading.

Volgende maand wordt hij weer onder handen genomen om het silhouet te verfijnen.

Januari 2002

Een nieuwe bedrading is gelegd en... de achterkant wordt de nieuwe voorzijde.

Zij heeft meer potentieël, daar men van hieruit de levenslijnen naar boven ziet lopen.

Maart 2002 - Juli 2003

En dan... niets meer. Of eerder gezegd, niets goeds want de knoppen ontluiken niet en de naalden worden bruin.
Bij nauwkeurig onderzoek van het substraat blijkt dat de grond onder de fijne toplaag akadame volledig verpulverd is en dat de boom waarschijnlijk sedert ettelijke jaren niet meer is verpot, noch in Japan, noch door mijzelf. In maart 2002 werd dus een noodverpotting uitgevoerd, waarna nog meer onheil tevoorschijn komt: Oude wortels zijn blijven zitten aan de belangrijke partij dood hout en heeft wortelrot van de actieve wortels veroorzaakt!

Na alle zieke wortels te hebben weggesnoeid en de verpotting blijft er niets anders te doen dan afwachten. En wachten is lang, als er nietes gebeurt... De zomer van 2002 gaat voorbij zonder enig teken van leven in de boom die als maar meer takken verliest. En 2003 volgt 2002 op met even weinig succes.

Juli 2003

Ik heb de boom samen met mijn andere bonsais in de pas opgerichte serretunnel gezet om ze tegen een hagelbui te beschermen.

Het wachten moe en in de mening dat de boom dood is, liet ik hem in de tunnel staan niettegenstaande de hittegolf. Zijn enig gezelschap is een ficus die met temperaturen van bij de 50°C in zijn nopjes is!

En het onverwachte gebeurt: Een zekere avond is één enkel toefje naalden verschenen. En enkele dagen daarna, een tweede. Er is dus blijkbaar nog een sprankeltje hoop en ik heb de boom verder van water voorzien met als doel hem gewoon zijn gang te laten gaan tot hij weer gezond is.

April - Mei 2004

De boom ziet er alles behalve fraai uit en het zal zeker lange jaren duren voor hij weer een bonsaiimago zal vertonen. Maar het belangrijkste is dat er meer en meer nieuwe scheuten verschijnen op verschillende takken.

Een enkele sapader van 1 cm dikte voedt voortaan nog het overgebleven groen.

Augustus 2005

De groei is opnieuw normaal en gezond. Een eerste ruwe snoei en bedrading laten toe meer licht in de kroon binnen te laten, zodat de achterliggende ontontbeerlijke scheuten in leven blijven.

Een nieuwe takkenselectie werd uitgevoerd om volgende winter een eerste stijling te kunnen uitvoeren.

De meeste lange scheuten die op de foto zichtbaar zijn dienen slechts als saptrekkers voor het binnenste loof dat voor het definitief project zal gebruikt worden.

Maart 2008

De boom heeft nu zijn normale kracht teruggevonden en heeft talrijke bruikbare scheuten geproduceerd gedurende de twee jaar dat hij ongemoeid mocht groeien.

Nog een jaartje meer zonder snoei zal deze scheuten toelaten om aan te dikken en aldus het noodzakelijke loof zonder moeite te dragen.

Pas daarna zal de boom herstijld worden.

Wordt vervolgd...

Novembre 1999

Ce genévrier rigide a tout pour devenir un beau bonsaï, mais il a été fortement négligé dans son pays d'origine avant son importation.

L'ancienne ligature doit être enlevé, ce qui n'est pas une sinécure: un rigida se défend bien avec ses aiguilles acérées! Les anciennes aiguilles doivent également être éclaircies pour permetttre à la lumière de mieuw pénétrer dans l'arbre.

Il m'aura finalement fallu 3 jours pour arriver à la fin de cette opération.

Decembre 1999

L'arbre est plus aéré après l'application d'une nouvelle ligature.

Juin 2000

De nouvelles pousses sont visibles, mais ce n'est pas suffisant pour commencer un nouveau styling. L'arbre a besoin de plus de temps pour se remettre de l'état sauvage dans lequel il se trouvait l'année passée.

Septembre 2000

C'est déjà mieux, mais pas encore suffisant. Un seul pinçage a été possible cette année.

Février 2001

Nouvelle ligature et éclaicissement de vielles aiguilles.

Seul les fines branches ont nécessité une ligature; les branches de structure ont gardé leur position.

Novembre 2001

L'arbre a complètement récupéré, comme en témoigne la végétation luxuriante de cette année. Il a fallu pincer tou au long de la saison et même ainsi, certaines parties de l'arbre deviennent trop denses. La photo montre l'arbre après enlèvement de la ligature.

Le mois prochain, la silhouette de l'arbre sera rectifiée.

Janvier 2002

Nouvelle ligature et... changement de face avant. L'ancienne face arrière a finalement plus de potentiel comme face avant, car les lignes de vie sont mieux visibles.

Mars 2002 - Juillet 2003

Et puis... plus rien. Ou plutôt, rien que vaille, car les bourgeons ne s'ouvrent pas et les aiguilles commencent à devenir brunes.
Une inspection minutieuse du substrat démontre que l'akadama sous la fine couche superficielle est réduit en miettes et que l'arbre n'a probablement plus été rempoté depuis de nombreuses années, ni au Japon, ni par moi-même. Un rempotage d'urgence a été fait en mars 2002, montrant une autre catastrophe: Toutes les vieilles racines sont encore attachées à la partie morte importante du tronc et une pourriture de racines s'est installée!

Après avoir enlevé les racines atteintes et le rempotage, il ne reste plus qu'à attendre. Et l'attente est longue lorsqu'il ne se passe rien... L'été 2002 se passe et ne voit aucune vie dans l'arbre qui continue à perdre des branches. Et 2003 suit 2002 sans plus de succès.

Juillet 2003

J'ai rentré l'arbre dans mon tunnel de culture que je viens de construire et qui devra servir comme protection hivernale lors d'un violent orage.

De guerre lasse et croyant l'arbre mort, je ne l'ai plus ressorti malgré la canicule, le laissant en seule compagnie d'un Ficus qui lui est aux anges avec des températures qui dépassent parfois les 50°C!

Et l'inespéré se produit: un soir, une nouvelle touffe d'aiguilles - une seule - est apparue. Et puis, quelques jours après, une autre. Reprenant espoir, je continue à l'arroser avec la ferme intention de le laisser pousser librement sans y toucher jusqu'à ce qu'il retrouve une bonne santé.

Avril - Mai 2004

L'arbre n'a vraiment plus fière allure et il faudra de longues années pour qu'il retrouve sa splendeur. Mais l'essentiel est que de plus en plus de nouvelles aiguilles apparaissent sur plusieurs branches.

Une seule veine vivante alimente désormais tout le feuillage restant.

Août 2005

La végétation est désormais à nouveau bien vigoureuse. Une première taille grossière et une ligature permettent à la lumière de pénétrer profondément dans la couronne, afin de préserver les pousses intérieures indispensables. Septembre 2006

Une nouvelle sélection de branches a été faite en vue d'une remise en forme durant l'hiver prochain.

La plupart des longues pousses visibles sur la photo ne serviront que comme tire-sève pour  la verdure intérieure qui sera nécessaire au projet définitif.

Mars 2008

L'arbre a retrouvé sa vigueur habituelle et a produit de nombreuses pousses utiles durant les deux années de croissance libre.

Une année de plus sivant ce régime permettra à ces pousses de se rigidifier. Ils seront alors capables de porter le feuillage nécessaire sans problèmes.

Ce n'est que par le suite que l'arbre sera remis en forme.

A suivre